در این مقاله ما به 1- فلسفه ایجاد قرارداد 2- طرز صحیح تنظیم یک قرار داد به صورت حرفه ای 3-  سن مناسب برای تهیه و آموزش یک قرار داد میپردازیم.


1-فلسفه ایجاد قرارداد نویسی:


 در قدیم الایام رسم بود که برای انجام معاملات به طور شفاهی با هم عهد و پیمان میبستند اما در وفای به تعهد ابهاماتی به وجود میامد و برخی از این معاملات به نتیجه نمی رسید و با گذر زمان هم ضمانت اجرایی برای این قراردادها نبود. اما امروزه حدودا همگان میدانند برای آن که معامله و عقود به سر انجام برسد توافق شفاهی کافی نیست و قرار داد نویسی الزامی است. در ضمن همه میدانند که قرار داد باید با اصول صحیح نوشته و توشیح شود. بنابر این به این نتیجه میرسیم که آشنا بودن با متن و مفاد قرارداد در قرارداد نویسی لازم است و باید مهارت و تجربه ی کافی در این امر را داشته باشیم تا بتوانیم با نوشتن یک قرارداد به هدف خود برسیم و از مشکلات احتمالی جلوگیری کنیم. مثلا: نوشتن یک قرارداد کاری میتواند یکی از مهم ترین مهارت ها باشد و سر نوشت کسب و کارها و شرکت ها و کارکنان را تعیین کند .

اینک که با فلسفه قرارداد نویسی آشنا شدیم به طرز صحیح تنظیم یک قرارداد میپردازیم.



2-طرز صحیح تنظیم یک قرارداد به صورت حرفه ای:


برای تنظیم یک قرارداد به صورت حرفه ای ابتدا باید الف)با تعریف قرارداد ب)با فواید قراردادنویسی آشنا شویم.

الف)قرارداد یا contract در ماده 183 قانون مدنی اینگونه تعریف شده است که: یک یا چند نفر در برابر یک یا چند نفر دیگر در مورد امری که مورد قبول طرفین است و مانع قانونی و شرعی ندارد متعهد میشوند. به بیان دیگر یک قرارداد بیانگر آن است که اراده طرفین بر این امر است که موضوعی که مورد قبول طرفین است به سر انجام برسد.

تمام شروط و مفاد قرارداد ضمانت آور است و قانون این شروط و مفاد را حمایت میکند. 

قرار داد ها با توجه به 3 پارامتر که عبارتند از:1-دو طرف قرارداد 2- موضوع قرارداد 3-تعهداتی که قرارداد برای آنها نوشته شده است به گونه های مختلف تقسیم میشود. در واقع وقتی مذاکرات شفاهی بین طرفین به نتیجه میرسد نوبت به قراردادنویسی میرسد.

قرارداد یک سند حقوقی است که همگان میتوانند به آن استناد کنند و طرفین با استفاده کردن از قرارداد میتوانند به مقصود خود برسند و با تنظیم قراردادبه چیز بیشتری برای مطالبه ی تعهدات خود احتیاج ندارند.

حال که با این 3پارامتر آشنا شدیم چند قرارداد مهم را به عنوان مثال بیان میکنیم:قرارداد اجاره،قرارداد پیمانکاری،قرارداد استخدام،قراردادفروش 

ب) فواید قرارداد نویسی:

1-با قرارداد نویسی میتوان از دعاوی حقوقی و اختلافات جلوگیری کرد.

2- با قرارداد نویسی میتوان ضرر و زیان حین انجام کار موضوع قرارداد را از بین برد.

3-قرار داد نویسی باعث روابط اقتصادی پایدار و مدت دار میشود.

4- کیفیت کار با قرار داد نویسی به صورت چشم گیری به دلیل وجود ضمانت اجرای عدم انجام تعهد یا کم کاری در انجام تعهد افزایش میابد.

5- مهم ترین فایده قرارداد نویسی این است که در آینده طرفین به مشکل نخورند.

حال که با این موضوعات آشنا شدیم با طرح چند سوال به استقبال این موضوع میرویم که:

1- قرارداد نویسی چگونه از ما محافظت میکند؟؟؟

2- اگر قرارداد به طور صحیح تنظیم نشود و شما سرمایه زیادی وارد این قرار داد کنید آیا توان آن را دارید که در صورت لزوم سرمایه خود را به صورت کامل از قرارداد خارج کنید؟

3- اگر طرف قرارداد به مارک تجاری شما آسیبی برساند آیا میتوانید قرارداد را خاتمه دهید؟

برای آنکه بتوانیم پاسخ این پرسش ها را بدهیم به مهم ترین بخش این مقاله یعنی طرز تنظیم یک قرارداد حرفه ای میرسیم. در قرار داد نویسی باید موارد زیر را رعایت کنیم تا بتوانیم یک قرارداد محکم و استوار را منعقد کنیم.

1.    قرار داد را با نام خدا آغاز کنید و بعد از آن عنوان قرارداد را بیان کنید. مثلا: قرارداد جعاله یا قرارداد رهن

2.    پس از عنوان قرارداد در قرارداد نویسی باید مشخصات کامل دو طرف قرارداد ذکر شود که شامل:

a)    مشخصات شناسنامه ای دو طرف

b)   شماره کد ملی دو طرف

c)    آدرس و شماره تلفن دو طرف بسیار مهم است حتی در صورت نقل مکان و یا تغییر شماره تلفن باید آن را پیوست قرار دهند.

3.    موضوع قرارداد این بند مشخص میکند هر یک از طرف قرارداد ملزم به انجام چه امری هستند و باید با ذکر جزئیات و به طور واضح و بدون ابهام دقیق نوشته شود.

4.    در قرارداد نویسی مدت قرارداد بسیار مهم است و باید دقیق نوشته شود که مدت قرارداد محدود است یا نامحدود.(در برخی عقود اگر مدت قرارداد نا محدود باشد قرارداد باطل است) 

5.    مبلغ قرارداد. در این بند در خصوص تاریخ و نحوه ی پرداخت مبلغ قرارداد و اینکه مبلغ قرارداد به چه مقداری است اشاره میشود. بیشتر اختلافات حقوقی بر سر مسائل مالی است پس در قرارداد نویسی باید در نوشتن این بند نهایت دقت و ظرافت را به کار ببریم تا در زمان مشکل خوردن بر سر این موضوع راه دفاعی برای خود داشته باشیم.

6.    در قرارداد نویسی باید ذکر شود که هر یک از طرفین قرارداد چه تعهداتی نسبت به یکدیگر دارند.

7.    موارد فورس ماژور یکی از بند های اصلی قرارداد است که بیان میکند در شرایطی مانند بلایای طبیعی که انجام تعهدات برای هر یک از طرفین غیر ممکن میشود بار مسولیت از طرفین قرارداد برداشته میشود چرا که مثلا: هیچ یک از طرفین عقد مسئول وقوع سیل یا زلزله نیست.

8.    در قرارداد نویسی باید مشخص باشد که در صورت بروز اختلاف بین طرفین قرارداد چه مرجعی مسئول حل مشکل و اختلاف است. اختلاف در نحوه ی اجرای قرارداد یا تفسیر قرارداد. یا اختلافات مالی یا هرنوع اختلافی. در این بند میتوانید مرجع یا سازمان یا موسسه ای را به عنوان داور برای حل اختلاف خود در قرار داد نویسی انتخاب کنید.

9.    زمان انعقاد قرارداد.

10.مکان انعقاد قرارداد

11.محل اجرای قرارداد

12.جرائم دیر کرد قرارداد

13. تضمینات در موارد لزوم

14. موارد فسخ

15.قانون حاکم 

16.   انتخاب داور

17.  نحوه اخطارها و ابلاغ ها

18.     تعداد نسخه های قرارداد

بعد از آشنا شدن با فلسفه قرارداد نویسی و طرز تنظیم صحیح یک قرارداد حرفه ای به آخرین بخش این مقاله یعنی سن مناسب برای تنظم یک قرار داد و دیدن آموزش برای تنظیم قرارداد میپردازیم.



3- سن مناسب برای تنظیم یک قرارداد و دیدن آموزش برای تنظیم قرارداد:


برای تنظیم قرارداد و دیدن آموزش برای قرارداد نویسی شخص باید اهلیت کامل داشته باشد.حال به تعریف اهلیت و اقسام آن میپردازیم و در نهایت نتیجه میگیریم که در قانون اشخاص در چه سنی به اهلیت کامل میرسند.

اهلیت: اهلیت به معنای شایستگی دارا شدن حق یا اجرای آن است. انواع اهلیت در قانون مدنی ایران به دو گروه اهلیت تمتع و استیفا تقسیم میشوند. اهلیت تمتع به معنای دارا شدن حق که از بدو تولد تا پایان زندگی همه دارای اهلیت تمتع هستند و اهلیت استیفا به معنای توانایی اجرای حق میباشد.

حال که به طور اجمالی با اهلیت و انواع آن آشنا شدیم اینک به شرح این موضوع میپردازیم.

اهلیت چیست؟ همان طور که گفته شد اهلیت به معنای شایستگی و صلاحیت برای امری است. در قانون مدنی تعریف دقیقی از اهلیت نشده است در واقع اهلیت یعنی شایستگی که مقنن به یک شخص میدهد تا آن فرد توانایی دارا شدن حق را بدست بیاورد یا حقی را اجرا کند. گروهی از افراد در جامعه اهلیت لازم برای اجرای حق را ندارند که در قانون به آنها محجور گفته میشود. محجورین از تصرف در اموال و حقوق مالی و غیر مالی خود منع شده اند که دلایل آن میتواند:


a)    نرسیدن به سن قانونی باشد.(صغیر بودن)

b)   زوال عقل و رشد باشد. (مجنون یا سفیه بودن)

هدف مقنن از ایجاد این گروه حمایت از تصرفات مالی و غیر مالیشان است.

به موجب ماده190 قانون مدنی یکی از شرایط صحت معاملات داشتن اهلیت قانونی طرفین قرارداد است . مقنن در ماده212 قانون مدنی انعقاد معامله با اشخاصی که صغیر،مجنون،سفیه باشند را به واسطه عدم اهلیت به ترتیب باطل و غیر نافذ میداند.

انواع اهلیت: با توجه به ماده958 قانون مدنی "هر انسان متمتع از حقوق مدنی خواهد بود،لیکن هیچ کس نمی تواندحقوق خود را اجرا کند مگر اینکه برای این امر اهلیت قانونی داشته باشد." با توجه به این ماده در می یابیم که اهلیت به دو نوع تقسیم میشود:

  
           نوع اول، اهلیت داشتن حق که از بدو تولد همراه شخص است (حتی زمانی که به صورت جنین است البته به شرط آن که زنده متولد شود) تا زمانی که زندگیش پایان می یابد که به این نوع، اهلیت تمتع میگویند.

 
            نوع دوم، اهلیت اجرای حق که به آن اهلیت استیفا می گویند. تمام انسان ها دارای اهلیت استیفا نبوده و همان طور که توضیح دادیم گروهی از افراد به طور مثال:مجانین فاقد اهلیت استیفا هستند.


باید به این نکته اشاره کنیم که به موجب ماده959قانون مدنی که بیان میدارد"هیچ کس نمیتواند به طور کلی حق تمتع و یاحق اجرای تمام یا قسمتی از حقوق مدنی را از خود سلب کند"پس نتیجه میگیریم سلب بخشی از حقوق مدنی به طور جزئی بلا مانع است. مثال: در قرارداد هر یک از طرفین میتوانند حق فسخ را از خود سلب کنند.


اقسام اهلیت


1.    اهلیت تمتع: هر انسانی به محض تولد حتی در دوران جنینی به شرط زنده متولد شدن تا پایان عمر فارغ از جنسیت،سن،تابعیت و سایر عوامل میتوانند حقوقی را داشته باشند که هیچ کس حتی خودشان نمیتوانند به طور کامل آن را سلب کنند. به موجب ماده 956قانون مدنی اهلیت برای دارا بودن حقوق،با زنده متولد شدن انسان شروع و با مرگ او تمام میشودمنظور از کلمه اهلیت در این ماده اهلیت تمتع میباشد چون در اهلیت استیفا شروطی مانند:رشد عقلی و رسیدن به سن قانونی الزامی می باشد. به موجب ماده 957قانون مدنی "حمل از حقوق مدنی متمتع میگردد، مشروط بر اینکه زنده متولد شود" پس تحقق اهلیت تمتع برای جنین فقط زنده متولد شدن آن است شایان به ذکر است حتی اگر جنین یک لحظه متولد شود و بمیرد به واسطه آن یک لحظه حیات صاحب حق شده و حقوق او به وراث آن منتقل میشود.


2.    اهلیت استیفا: در سطر بالا به توضیح اهلیت تمتع پرداختیم که تنها شرط دارا شدن این حق زنده متولد شدن شخص میباشد. اما اهلیت استیفا اینگونه نیست و به شایستگی اجرای حق یا قبول کردن تعهد است در این نوع اهلیت فرد باید ویژگی های مشخصی از نظر جسمی و روحی داشته باشد تا بتواند حقی که دارد را به مرحله اجرا بگذارد. مثال:یک انسان با زنده متولد شدن حق مزدوج شدن را دارد اما تا زمانی که به سن قانونی نرسیده باشد نمیتواند به این امر اقدام کند چون فاقد اهلیت استیفا است.


در قانون به افرادی که نمی توانند از حقی که دارند استفاده کنند و از تصرف در آن منع شده اند محجور گفته میشود که به 3 دسته صغار(صغیر ممیز و صغیر غیر ممیز)،غیر رشید(سفیه) و مجانین تقسیم شده اند. 

با توجه به توضیحات فوق در خصوص اهلیت در می یابیم که شخصی که میخواهد قرارداد منعقد کند یا آموزش قرارداد نویسی ببیند باید اهلیت کامل داشته باشد یعنی صغیر،مجنون،سفیه نباشد البته در برخی از عقود و قرار داد های غیر مالی سفیه میتواند شخصا قرارداد را منعقد کند. مطابق قانون جمهوری اسلامی ایران افراد برای انجام امور حقوقی و مالی باید اهلیت داشته باشند این اهلیت با 18سالگی به فرد اعطا میشود یعنی فردی که به سن 18 سالگی برسد مطابق قانون میتواند خودش به صورت مستقل اقداماتی مانند انعقاد قرارداد، انتقال مالکیت را انجام دهد و نیز  قراردادنویسی و آموزش قرارداد نویسی را به صورت کامل ببیند.

Powered by Froala Editor

از اینجا دیدگاه تان را به اشتراک بگذارید


نظرات (0)



دیدگاهتون رو راجع به این مطلب منتشر کنید

جهت شرکت در قرعه کشی لطفا شماره تلفن خود را وارد کنید

نیاز به مشاوره با وکیل زبده دارم

فقط سوال دارم، مشاوره نمیخواهم